Administrative Law

fa تحلیل دامنه صلاحیت کمیسیون ماده ۱۰۰ در مواجهه با تخلفات پارکینگ: مطالعه‌ای در آرای دیوان عدالت اداری Analysis of the Scope of Authority of Article 100 Commissions in Dealing with Parking Violations: A Study of the Verdicts of the Administrative Court of Justice تخصصي Special پژوهشي Research تخلفات مرتبط با پارکینگ، شامل عدم احداث یا غیرقابل استفاده بودن آن، از پرتکرارترین دعاوی در کمیسیون‌های ماده ۱۰۰ قانون شهرداری به شمار می‌روند. با وجود تصریح تبصره ۵ این ماده به امکان «اخذ جریمه»، این پرسش اساسی مطرح است که آیا کمیسیون می‌تواند در قبال چنین تخلفاتی، رأی به «تخریب»—که شدیدترین ضمانت اجرا است—صادر کند؟ این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با مطالعه آرای دیوان عدالت اداری و نظریات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه، به واکاوی این مسئله می‌پردازد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که با استناد به حکم عام تبصره ۱ ماده ۱۰۰ و اصل صلاحیت تخییری کمیسیون، صدور رأی تخریب در این موارد، هرچند به صراحت در تبصره ۵ نیامده، اما از نظر حکمی جایز است. با این حال، اعمال این صلاحیت، تابع احراز «ضرورت» ناشی از مغایرت با اصول ثلاثه شهرسازی و رعایت «اصل تناسب» و «برابری» است. در مقابل، این پژوهش به این نتیجه می‌رسد که کمیسیون فاقد صلاحیت برای صدور رأی مستقیم مبنی بر «اصلاح» پارکینگ است و نهایتاً می‌تواند با اعطای مهلت، زمینه رفع تخلف را فراهم آورد. در نهایت، الگویی کاربردی ارائه می‌شود که بر اساس آن، انتخاب بین جریمه و تخریب، باید بر مبنای ارزیابی عینی عوامل مؤثری چون موقعیت محلی، تراکم و بار ترافیکی صورت پذیرد، نه سلیقه شخصی.   Parking-related violations, including failure to construct a parking space or its unusability, are among the most frequent cases brought before Article 100 Commissions of the Municipal Law. Despite the explicit provision in Note 5 of this article for the possibility of "imposing a fine," a fundamental question arises: Can the commission rule for "demolition"—the most severe enforcement measure—in response to such violations? This article, employing a descriptive-analytical method and by studying the verdicts of the Administrative Court of Justice and the advisory opinions of the Legal Department of the Judiciary, investigates this issue. The research findings indicate that, by relying on the general ruling of Note 1 of Article 100 and the principle of the commission's discretionary authority, issuing a demolition verdict in these cases, although not explicitly mentioned in Note 5, is permissible from a legal perspective. However, the exercise of this authority is contingent upon establishing the "necessity" arising from non-compliance with the three fundamental principles of urban planning and observing the principles of "proportionality" and "equality." In contrast, this research concludes that the commission lacks the authority to issue a direct verdict mandating the "modification" or "correction" of the parking space, and can ultimately only provide a deadline to facilitate the removal of the violation. Finally, a practical model is presented, according to which the choice between a fine and demolition should be based on an objective assessment of influential factors such as local context, density, and traffic load, rather than personal discretion.   کمیسیون ماده صد, تخلف, پارکینگ, تخریب, تناسب Article 100 Commission, Violation, Parking, Demolition, Proportionality 117 136 http://qjal.smtc.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1373-6&slc_lang=fa&sid=1 majid shoa مجید شعاع 10031947532846007497 10031947532846007497 No hasaan mohammadi حسن محمدی 10031947532846007498 10031947532846007498 Yes