|
بررسی قواعد اختصاصی قراردادهای بالادستی نفت با تاکید بر قرارداد جدید نفتی موسوم به IPC
|
| سام محمدی*1، فخر الدین اصغری آقمشهدی2، محمد جواد حاجی حسینی1 |
1- دانشگاه مازندران
2- دانشگاه مازنداران |
|
|
چکیده: (6763 مشاهده) |
| نسل جدیدی از قراردادهای نفتی تحت عنوان آی.پی.سی. با اهدافی همچون حفظ و ارتقای جایگاه ایران در اوپک و بازار جهانی نفت و گاز طبیعی در افق بلندمدت، ایجاد تحول در فرآیند توسعه، اکتشاف و بهرهبرداری بهینه میادین نفت و گاز کشور و... تدوین شدهاند. این قرارداد علیرغم اینکه به لحاظ حقوقی از نوع عقود معین [قانون سرمایهگذاری خارجی] و در زمره قراردادهای مشارکت است؛ اما به لحاظ طولانی بودن مدت قرارداد، سهم قابل توجهی از تولید میدان نصیب شرکتهای نفتی خارجی میشود که کاملاً مشابه قراردادهای امتیازی است و در بررسی این قراردادها خواهیم دید که ساختار آی.پی.سی به گونهای است که جایگاه کارفرما نسبت به قراردادهای بیع متقابل تقلیل مییابد و اساساً در آی.پی.سی، کارفرما به معنای سابق وظایف خطیری ندارد؛ زیرا پیمانکار تمام دوره توسعه و تولید را در اختیار دارد و هر عملکردی نتیجه خود را در میزان تولید نشان می دهد و بر سود پیمانکار تأثیر میگذارد که این موضوع حاکی از آن است که این قرارداد نمیتواند الگوی مناسبی برای نظام قراردادهای نفتی باشد و خسارات جبران ناپذیری بر منافع ملی بلندمدت در بخش نفت و گاز خواهد داشت. |
|
| واژههای کلیدی: IPC، نسل چهارم، بالادستی، نفت |
|
|
متن کامل [PDF 469 kb]
(13121 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
