:: دوره 3، شماره 10 - ( 4-1395 ) ::
جلد 3 شماره 10 صفحات 9-36 برگشت به فهرست نسخه ها
واکاوی حقوقی تراکم زدایی از تهران با تاکید بر موازین حقوق شهروندی
محمد زرشگی 1، خیرالله پروین2
1- دانشجوی دوره دکتری تخصصی حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2- دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
چکیده:   (470 مشاهده)
دولت در ایران از نظر ساختار درونی یک دولت بسیط (ساده) است که در آن افزون بر تمرکز سیاسی، تمرکز اداری نیز وجود دارد. می‌توان این تمرکزگرایی را علاوه بر ساختار سیاسی در قانون اساسی به اقتدارگرایی مقامات حاکم نیز تسری داد. این عنوان (بسیط) به دولت-کشورهایی اطلاق می‌شود که دارای یک مرکز واحد عملکرد سیاسی هستند. قدرت سیاسی در کلیت و مجموعه اختیارات و وظایف خویش توسط یک شخصیت واحد حقوقی که همانا دولت-کشور بسیط است، اعمال می‌شود و بافت قدرت، غیرقابل تفکیک و تجزیه‌ناپذیر است. بدیهی است که تراکم‌زدایی با آیین‌نامه و بخشنامه محقق نمی‌شود؛ بلکه با راهکارهای علمی و قانونی مانند آمایش سرزمین، دولت الکترونیک، اعمال اصول حاکم بر خدمات عمومی، اجرایی نمودن تکالیف قانونی دولت در قانون اساسی برای تراکم‌زدایی و... می‌توان به این مهم دست یافت. تاکنون طرح‌های مختلفی از جانب دولت‌ها برای نیل به کاهش تمرکز از تهران مقرر شده و بعضی نیز اجرا و پیاده‌سازی شده‌اند. مانند: طرح خروج کارمندان از تهران؛ طرح انتقال دستگاههای دولتی از تهران؛ طرح دورکاری و.... اما در عمل هیچ یک از آنها نتوانستهاند طرح‌های چند سویه و کل‌نگری برای کاهش تمرکز در پایتخت باشند. این تحقیق یک موضوع متاحقوقی و بین رشته‌ای است و تراکم‌زدایی از تهران یکی از معدود مباحث حقوقی، مدیریتی و جامعه‌شناختی است که تقریباً همه کارشناسان صاحب‌نظر بر وجوب آن اتفاق‌نظر دارند و اگر هم اختلاف نظری باشد؛ صرفاً در روش اجرای آن است.
واژه‌های کلیدی: تراکم‌زدایی، تمرکزگرایی، طرح خروج کارمندان از تهران، آمایش سرزمین، اصول حاکم بر خدمات عمومی.
متن کامل [PDF 241 kb]   (367 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي



XML     Print


دوره 3، شماره 10 - ( 4-1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها