fa دادرسی اداری در حوزۀ میراث فرهنگی غیرمنقول تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">بررسی، شناسایی، ثبت و حفاظت از آثار ارزشمند منقول و غیرمنقول تـاریخی ـ فـرهنگی ازجمله وظایف قانونی سازمان میراث فرهنگی</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> است.</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> با عنایت به اینکه اقدام به ثبت اثر، خالق یک موقعیت حقوقی است و آثار حقوقی را در پی دارد، لذا تصمیمی اداری محسوب و از مصادیق ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری می&rlm;باشد. نظریه شورای نگهبان مبنی بر مغایر شرع بودن قانون حفظ آثار ملی مصوب 1309 نسبت به املاک شخصی و اصلاحیه&shy;ها و الحاقات بعدی آن، عدم ارائه دلایل قانونی و عدم رعایت قانون توسط مقام اداری از جمله مواردی هستند که قضات دیوان با استناد به آنها، تصمیمات اداری را ابطال می&rlm;نمایند. به این&shy;&shy;&shy;صورت در رویه دیوان، مالکیت خصوصی و به تبعِ آن نفع خصوصی بر نفع عمومی (صیانت و ماندگاری مواریث فرهنگی و انتقال آن به آیندگان) ارجح دانسته شده است. صیانت از مواریث فرهنگی ایجاب می&rlm;نماید تا قانون&rlm;گذار، مقام اداری و مقام قضایی ترتیباتی بیندیشند تا فی&shy;مابین مالکیت خصوصی و منافع عمومی و در اصل بین قواعد &laquo;تسلیط&raquo; و &laquo;لاضرر&raquo;، تعادل ایجاد نمایند تا هیچ&rlm;یک متأثر و متضرّر از دیگری نگردد.</span></span> سازمان میراث فرهنگی, صنایع‌دستی و گردشگری, مالکیت, آثار تاریخی ـ فرهنگی غیرمنقول, شورای نگهبان, دیوان عدالت اداری 135 157 http://qjal.smtc.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-85&slc_lang=fa&sid=1 منوچهر توسلی نائینی 1003194753284600710 1003194753284600710 No امیرحسن شادنوش 1003194753284600711 1003194753284600711 Yes