fa سیاست‌گذاری عمومی و مساله حق بر محیط‌زیست سالم در نظام حقوقی ایران تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">فلسفه توسعه پایدار؛&nbsp; ایجاد تعادل دوگانه بین رشد اقتصادی و حفظ و حراست از طبیعت خاموش است. یکی از مهم‌ترین ابزارهای تدوین و تثبیت این هدف، استفاده از راهکار سیاست‌گذاری عمومی در نظام حقوقی است؛ اما سوال اینجاست که چگونه و از چه مسیری می‌توان هدف توسعه پایدار را در نظام حقوقی ایران تثبیت کرد. با تکیه بر مطالعات بین رشته‌ای</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">، زمینه‌های تثبیت این مفهوم </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در نظام حقوقی </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">ایران وجود دارد؛ از یک سو، سیاست‌های کلی نظام، قرابت معنایی و مصداقی با سیاست‌گذاری عمومی دارد و حق بر محیط‌زیست سالم به عنوان شاخصه توسعه پایدار </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در قانون</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> اساسی شناخته شده است و از سویی، تبیین خط‌مشی‌های اجرایی مستند به اصل134 از اختیارات قوه مجریه است. حلقه واسط پیوند این دو مفهوم و تثبیت جریان سیاست‌گذاری توسعه پایدار، اساسی‌سازی مفهوم و دگردیسی ساختاری نظام اداری در مواجهه با مفهوم حق بر محیط‌زیست سالم است.</span></span> اساسی‌سازی, سیاست‌گذاری زیست‌محیطی, محیط‌زیست, سیاست‌گذاری عمومی, سیاست‌های کلی 95 118 http://qjal.smtc.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-344-3&slc_lang=fa&sid=1 مهدی رضایی 10031947532846002803 10031947532846002803 Yes محمدمهدی رضوانی فر 10031947532846002804 10031947532846002804 No