fa نقدی بر ماهیت مالیات بر نذر در قانون مالیات‌های مستقیم با مطالعه‌ای بر ماهیت فقهی آن‌ها تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:10pt"><span style="line-height:120%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:120%"><span b="" mitra="" style="font-family:">قانون مالیات‌های مستقیم مقرراتی را برای مالیات بر نذر بیان داشته است که این مقررات، هم از لحاظ فقهی و حقوقی و هم از نظر مالیاتی، جای تأمل دارد؛ چرا که این مقررات، نذر را عقد تلقی نموده است. این در حالی است که فقها نذر را ایقاع می‌دانند. ماده (۳۸) ق.م.م نذر را هم‌پای وصیت، موجب انتقال مال به وراث دانسته است، در حالی که ترکه صرفاً به‌وسیله ارث یا وصیت منتقل می‌شود. اگر نذر تحقق پیدا کند و بعد نذرکننده یا طرف مقابل فوت نماید، مال مذکور دیگر عنوان نذر نخواهد داشت تا بتوان حکم ویژه‌ای برای آن صادر نمود. نذر، برخلاف وصیت، یک عمل حقوقی معلق به فوت نیست تا بتواند بعد از مرگ ناذر محقق شود. نذر از ایقاعات منجز است و باید قاطع و فعلی انشا شود و تعلیق در اصل التزام موجب بطلان نذر می‌شود؛ نذر معلق فقط به امر محتمل‌الوقوع در زمان حیات ناذر صحیح است. ضمن اینکه قانون مالیات‌ها برای مالیات بر نذر، ماهیت دوگانه قائل شده است؛ منافع آن‌ها را مشمول مالیات بر درآمد نموده است و اموالی را که به موجب نذر به وراث منتقل می‌شود، مشمول مالیات بر ارث دانسته است. مالیات بر ارث در زمره مالیات بر دارایی است. اصولاً یک امر نمی‌تواند ماهیت دوگانه داشته باشد.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">The Direct Tax Law has stated regulations for the tax on vows and endowments, which are worthy of consideration both from a jurisprudential and legal perspective and from a tax perspective; it has considered vows and endowments as contracts. This is while jurists consider vows as a contract. Article (38) of the Civil Code has considered vows, along with wills, to be the cause of transferring property to heirs, while the estate is transferred solely by inheritance or will. If a vow is fulfilled, then the vower or the other party dies, the said property will no longer be considered a vow so that a special ruling can be issued for it. In addition, the Tax Law has considered the tax on vows and endowments to be of a dual nature, making their benefits subject to income tax and considering the property transferred to heirs by virtue of a vow to be subject to inheritance tax. Regarding endowments, although the tax on profits has been considered subject to income tax - of course, it has not specified the type of income - but the act of endowment itself, which it has briefly considered subject to tax in Article 39, has not stated how it is calculated</span></span></span> نذر, مالیات, وصیت, قسم, فقه vow, tax, endowment, oath, Fiqh. 9 26 http://qjal.smtc.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1277-2&slc_lang=fa&sid=1 Ali AhmadiBayazi علی احمدی بیاضی 10031947532846007171 10031947532846007171 Yes