|
بررسی فقهی- حقوقی علنی یا محرمانه بودن دادرسی مالیاتی
|
| حمیدرضا صالحی* |
|
|
|
چکیده: (2 مشاهده) |
یکی از اصول دادرسی، علنی بودن آن است. قانون مالیاتها به علنی بودن دادرسی مالیاتی تصریح ننموده است. به همین دلیل گاهی بین اعضای هیأت حل اختلاف مالیاتی، نسبت به ممانعت از حضور غیر از مودیان مالیاتی و نمایندگان آنها اختلاف پیش میآید. در این پژوهش که به صورت توصیفی- تحلیلی صورت میپذیرد، به این پرسش که آیا اصل علنی بودن دادرسی در حقوق مالیاتها نیز جاری است، پاسخ داده میشود. برخیها با استناد به اینکه اصل علنی بودن دادرسی مالیاتی در زمره اصول دادرسی عادلانه است و در قانون اساسی علنی بودن دادرسی را لازم میشمارد، اسناد بینالمللی و مقررات کشورهای پیشرو نیز بر علنی بودن دادرسی تأکید دارد و در فقه نیز ادله متعددی حاکی بر علنی بودن دادرسی است، آن را در دادرسی مالیاتی ضروری میدانند. به نظر میرسد که اصل علنی بودن دادرسی ناظر به دادرسی مالیاتی نیست؛ چرا که اولاً: گرچه اصل علنی یکی از اصول دادرسی عادلانه است ولی برخلاف اصل بیطرفی و استقلال و تناظر جزء اصول اساسی نیست و همانگونه که رعایت این اصل در اموری مانند داوری لازم نیست، در دادرسی مالیاتی نیز لازم نیست. ثانیاً: هیچ فقیهی حتی علنی بودن محکمه را هم فرض نمیداند. ثالثاً: قانون اساسی علنی بودن محاکم را ضروری دانسته، نه رسیدگیهای دیگر را. رابعاً: نسبت به علنی بودن دادرسی مالیاتی نصی نیست و قوانین متعدد مالیاتی، اطلاعات ناشی از رسیدگی مالیاتی را محرمانه تلقی کرده که دلالت بر غیرعلنی بودن آن دارد.
|
|
| واژههای کلیدی: اصل علنی، دادرسی، مالیاتی، محرمانه، هیأت حل اختلاف مالیاتی |
|
|
متن کامل [PDF 4525 kb]
(2 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
